კომპანიის და პარტნიორთა დავების ადვოკატი თბილისში

კორპორაციული დავა მხოლოდ პირადი კონფლიქტი არ არის

პარტნიორებს შორის დაპირისპირება ხშირად იწყება ნდობის პრობლემით, მაგრამ სამართლებრივად ის სწრაფად გადადის კომპანიის მართვის საკითხებში: ვის აქვს ხელმოწერის უფლება, როგორ მიიღება გადაწყვეტილება, ვის აქვს ინფორმაცია საბანკო ოპერაციებზე, შეიძლება თუ არა წილის გადაცემა და როგორ ინარჩუნებს კომპანია ყოველდღიურ საქმიანობას. სწორედ ამიტომ პირველ ეტაპზე ემოციური ნარატივისგან უნდა გამოვყოთ კორპორაციული ფაქტები.

ვაგროვებთ რეესტრის მონაცემებს, წესდებას, პარტნიორთა გადაწყვეტილებებს, ხელშეკრულებებს, ფინანსურ და ოპერაციულ დოკუმენტებს იმ მოცულობით, რაც დავას ეხება. შემდეგ ვადგენთ რომელი მოქმედება იყო უფლებამოსილი, სად შეიძლება არსებობდეს დარღვევა და რა შედეგის მიღწევა სურს კლიენტს. საქმეში ხშირად გადამწყვეტია დოკუმენტირებული გადაწყვეტილების ისტორია და არა მხოლოდ მხარეთა მოგვიანებით ჩამოყალიბებული პოზიცია.

კონტროლი და ბიზნესის უწყვეტობა

დავის დროს კომპანიამ მაინც უნდა გადაიხადოს ხელფასი, მოემსახუროს კლიენტს, მართოს საბანკო ანგარიში და შეასრულოს კონტრაქტები. ამიტომ კორპორაციული დავის სტრატეგია ვერ იქნება მხოლოდ სასამართლო შეტევა. საჭიროა პარალელურად განისაზღვროს ვინ და როგორ უზრუნველყოფს მიმდინარე მართვას და რომელი გადაწყვეტილება არ უნდა გახდეს კომპანიისთვის შეუქცევადი.

თუ არსებობს აქტივის გასხვისების, დოკუმენტის დაკარგვის, ანგარიშზე წვდომის ან სხვა მნიშვნელოვანი რისკი, ეს ფაქტი უნდა შეფასდეს დროულად. სამართლებრივი რეაგირება უნდა იყოს პროპორციული და კონკრეტულ მტკიცებულებაზე დაფუძნებული. ზოგჯერ დროებითი მოქმედება აუცილებელია, ზოგჯერ კი უფრო ღირებული არის კომპანიის ოპერაციების სტაბილურობა და კონტროლირებული მოლაპარაკება.

პარტნიორის გამოსვლა ან ბიზნესის გაყოფა

ზოგჯერ დავის რეალისტური შედეგი თანამშრომლობის აღდგენა კი არა, პარტნიორების განცალკევებაა. ასეთ შემთხვევაში საჭიროა წილის ღირებულების, გადაცემის, კომპანიის ვალდებულებების, მიმდინარე ხელშეკრულებების, კონფიდენციალურობისა და შემდგომი კონკურენციის საკითხების ერთიანად განხილვა. მხოლოდ წილის ფასზე შეთანხმება შეიძლება არასაკმარისი იყოს.

კარგად სტრუქტურირებული გასვლა უნდა პასუხობდეს კითხვას რა რჩება თითოეულ მხარეს, ვინ მართავს მიმდინარე პროექტებს, რა ხდება გარანტიებთან და დავალიანებებთან და როგორ სრულდება კორპორაციული რეგისტრაცია. ასეთი შეთანხმება ხშირად სასამართლო დავაზე ეკონომიკურად გონივრული ალტერნატივაა, მაგრამ მხოლოდ მაშინ, როდესაც შესრულების მექანიზმი და ვადები მკაფიოდ არის გაწერილი.

დირექტორის პასუხისმგებლობა და გადაწყვეტილებები

დირექტორთან დაკავშირებულ დავაში მნიშვნელოვანია უფლებამოსილების წყარო და რეალური გადაწყვეტილებების ისტორია. კომპანიის მმართველმა შეიძლება იმოქმედოს პარტნიორის მითითებით, საკუთარი კომპეტენციის ფარგლებში ან ისეთი გარემოების პირობებში, რომელსაც სხვა პირები განსხვავებულად აფასებენ. ამიტომ კონკრეტული ტრანზაქციის, ხელმოწერისა და ინფორმაციის ნაკადის დოკუმენტირება გადამწყვეტია.

ასეთ საქმეში შეიძლება საჭირო გახდეს კორპორაციული სამართლისა და სხვა სფეროს ერთმანეთთან დაკავშირება — მაგალითად ხელშეკრულების, შრომის, ფინანსური ან სისხლის სამართლის საკითხთან. ჩვენ ვყოფთ თითოეულ კომპონენტს და ვადგენთ რომელი ფაქტი რომელ სამართლებრივ პრობლემას ეკუთვნის, რათა ერთი დავა რამდენიმე არათანმიმდევრულ მიმართულებად არ დაიშალოს.

სასამართლო დავა და მოლაპარაკება პარალელურად

სასამართლო პროცესის დაწყება არ გამორიცხავს მოლაპარაკებას. პირიქით, სწორად მომზადებული სამართლებრივი პოზიცია ხშირად ქმნის უფრო რეალისტურ შეთანხმების სივრცეს. კლიენტმა უნდა იცოდეს სასამართლოს მოთხოვნის ძლიერი და სუსტი მხარეები, დროითი და ფინანსური ფასი და ის, რა კომპრომისი შეიძლება იყოს ბიზნესისთვის მისაღები.

თუ შეთანხმება მიიღწევა, მისი ტექსტი უნდა იყოს შესრულებადი და შეესაბამებოდეს კორპორაციულ ფორმალობებს. თუ შეთანხმება შეუძლებელია, სასამართლო პოზიცია უნდა დარჩეს თანმიმდევრული და მტკიცებულებაზე დაფუძნებული. საბოლოო დოკუმენტი და კორპორაციული რეგისტრაცია ერთმანეთთან უნდა იყოს დაკავშირებული, რათა გადაწყვეტილება პრაქტიკაში რეალურად განხორციელდეს.

საქმის ორგანიზება და შემდეგი ნაბიჯი

საქმის დაწყებამდე სასარგებლოა ერთი მარტივი სამუშაო დოკუმენტის მომზადება: ქრონოლოგია, მონაწილე პირების ან კომპანიების ჩამონათვალი, მნიშვნელოვანი თარიღები და ძირითადი დოკუმენტების სია. ეს მასალა ადვოკატს საშუალებას აძლევს სწრაფად დაინახოს რა არის უკვე დადასტურებული და სად არის ინფორმაციის ნაკლებობა. დიდი მოცულობის ფაილების შემთხვევაშიც ასეთი ინდექსი ამცირებს დროს და თავიდან იცილებს მნიშვნელოვანი დეტალის დაკარგვას.

იურიდიული სტრატეგია პრაქტიკულ შედეგს უნდა ემსახურებოდეს. ზოგჯერ მთავარი ამოცანა არის სწრაფი შეთანხმება, ზოგჯერ აქტივის ან უფლებრივი მდგომარეობის შენარჩუნება, ზოგჯერ სასამართლოში პოზიციის მომზადება. ამიტომ კლიენტის პრიორიტეტი — დრო, ფინანსური შედეგი, კონფიდენციალურობა, ურთიერთობის შენარჩუნება ან სხვა მიზანი — თავიდანვე უნდა იყოს გასაგები და სამართლებრივ ნაბიჯებთან დაკავშირებული.

კომუნიკაცია საქმეზე უნდა იყოს ორგანიზებული. მნიშვნელოვანი ახალი დოკუმენტი, სასამართლოს შეტყობინება, მეორე მხარის წერილი ან ფაქტობრივი ცვლილება ადვოკატს დროულად უნდა მიეწოდოს. პარალელურად კლიენტმა უნდა იცოდეს რას ნიშნავს ეს ინფორმაცია და ცვლის თუ არა მოქმედების გეგმას. ასეთი რეჟიმი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ხანგრძლივ ან მრავალეტაპიან საქმეში.

თუ საქმეში მონაწილეობს უცხოელი პირი, უცხოური კომპანია ან საზღვარგარეთ გაცემული დოკუმენტი, თავიდანვე ვამოწმებთ რა ფორმა შეიძლება იყოს საჭირო საქართველოში გამოსაყენებლად. მინდობილობა, აპოსტილი ან ლეგალიზაცია, ქართული თარგმანი და უცხოური იურისტის დასკვნა სხვადასხვა სიტუაციაში განსხვავებულად გამოიყენება. მიზანია ტექნიკურმა ფორმალობამ პროცესის არსებითი ნაწილი არ შეაფერხოს.

როგორ მოვემზადოთ პირველ კონსულტაციაზე

შეადგინეთ მოკლე ქრონოლოგია თარიღებით და ცალკე ჩამოწერეთ ყველა მონაწილე პირი ან კომპანია. დოკუმენტებს მიეცით გასაგები სახელები და გამოყავით ის მასალა, რომელიც პირდაპირ უკავშირდება საკითხს. თუ არსებობს სასამართლოს, უწყების, ბანკის, რეესტრის ან მეორე მხარის მიერ დადგენილი ვადა, მიუთითეთ იგი პირველივე შეტყობინებაში.

პირველი კონსულტაციის მიზანი არის არა ინფორმაციის მექანიკურად გამეორება, არამედ სამართლებრივი სურათის დალაგება. ვადგენთ რა არის დადასტურებული, რა საჭიროებს მტკიცებულებას, სად არის პროცედურული რისკი და რომელი ნაბიჯი შეიძლება იყოს ყველაზე ეფექტიანი. შემდეგ სამუშაოს მოცულობა შეიძლება მოიცავდეს დოკუმენტის მომზადებას, მოლაპარაკებას, ოფიციალურ მიმართვას, სასამართლო წარმომადგენლობას ან რამდენიმე ეტაპის კომბინაციას.

თუ საკითხი მოითხოვს თარჯიმანს, ნოტარიუსს, აუდიტორს, ბუღალტერს, ექსპერტს ან სხვა ქვეყნის იურისტს, ეს კომპონენტი ცალკე განისაზღვრება. ამგვარად კლიენტს თავიდანვე აქვს გასაგები პასუხისმგებლობის განაწილება და სამუშაოს პრაქტიკული გეგმა.